Publikacja: wtorek, 9 września 2008 r., godz. 09:00
Pamiętaj nie jesteś sama/sam to. To co Cię spotkało nie jest rzadkością, występuje w prawie co piątej rodzinie w Polsce.
Możesz zmienić swoją sytuację. Ten ból i cierpienie może szybko się skończyć, a Ty powrócisz do takiego życia gdzie przemoc i maltretowanie nie będą miały miejsca.
Koncepcje psychologiczne wyjaśniające zjawisko przemocy i zachowanie ofiar.
ZESPÓŁ STRESU POURAZOWEGO (PTSD)
Powstaniu tego zaburzenia sprzyjają sytuacje zewnętrzne, w których człowiek narażony jest na utratę życia czy zdrowia, gdy obserwuje zranienie, zagrożenie życia, nagłą śmierć bliskich sobie osób. Źródłem takich sytuacji mogą być klęski żywiołowe, np. powódź, trzęsienie ziemi, huragan, pożar a także wojny, obozy koncentracyjne, wypadki drogowe, przestępstwa kryminalne, przemoc w rodzinie, nadużycia seksualne, gwałt.
W przypadku przemocy wystarczy sama groźba jej użycia, by wywołać wstrząs u ofiar. Często sprawcy są w stanie gestem, słowem, spojrzeniem, charakterystycznym zachowaniem wywołać u swoich ofiar paraliżujący lęk i uległość.
O PTSD mówimy, gdy poniżej wymienione objawy trwają przynajmniej jeden miesiąc:
POWTÓRNE PRZEŻYWANIE STRESUJACEGO WYDARZENIA:
powracające natarczywe wspomnienia związane z wydarzeniem,
powracające koszmarne sny o wydarzeniu,
gorsze samopoczucie w sytuacji zetknięcia się z okolicznościami przypominającymi wydarzenia stresujące lub z nim związanymi.
UPORCZYWE UNIKANIE LUB WYBIERANIE UNIKANIA OKOLICZNOŚCI PRZYPOMINAJĄCYCH LUB ZWIĄZANYCH ZE STRESOREM:
trudności z zasypianiem lub w podtrzymaniu snu,
drażliwość lub wybuchy gniewu,
trudności w koncentrowaniu się,
nadmierna czujność,
przesadna reakcja na bodźce,
wzmożona reakcja zaskoczenia,
mało celowe ruchy ciała (wzdrygnięcia ramion, zawroty głowy, zmiany pozycji ciała).
„Możecie stać się bierni, jeśli zupełnie poddacie się rezygnacji, jeśli nabierzecie przekonania, że nic, co robicie – bez względu na to, czy jesteście ulegli, czy zajmujecie postawę roszczeniową nic nie wpływa na naszą sytuację”
Martin Seligman
Syndrom wyuczonej bezradności przyczynia się do uwięzienia kobiety w związku krzywdzącym, działa jako silny czynnik zniewalający. Efekt wyuczonej bezradności jest tym bardziej trwały im:
młodsza jest osoba doznająca przemocy,
dłużej pozostaje w sytuacji, na której zmianę nie ma wpływu mimo, że stara się ją jakoś kontrolować,
osoba doznająca przemocy więcej ma doświadczeń z nieposiadania wpływu na daną sytuację, niż z posiadania go,
ma coraz więcej wiary i nadziei, że ona sama jak również osoby ją otaczające mają wpływ na zmianę tej sytuacji.
Kluczem do zmiany są:
przekonania o możliwości zmiany na lepsze,
wiara i nadzieja,
wpływ i kontrola nad osobistym środowiskiem,
wcześniejsze doświadczenia.
Zjawisko „Prania Mózgu” jest jednym z najsilniej działających mechanizmów przemocy psychicznej, stanowi jej istotę. Znane jest już od czasów starożytnych. Obecnie występuje w wielu dziedzinach życia politycznego, społecznego, reklamach, sektach religijnych i życiu rodzinnym.
Pranie mózgu jest próbą systematycznego wpływania na czyjeś poglądy, postawy i przekonania. Jest to szereg zabiegów stosowanych w celu zmiany przekonań, uczuć potrzeb, postaw, po to, aby osoba manipulowana działają zgodnie z oczekiwaniami osoby manipulującej.
Najczęściej używanymi metodami prania mózgu są: izolacja, poniżenie i degradacja, monopolizacja uwagi, groźby i demonstracja wszechmocy oraz sporadyczne okazywanie pobłażliwości.
Izolacja – stopniowe odcinanie osoby doznającej przemocy od kontaktów z innymi ludźmi. Izolacja przejawia się krytykowaniem znajomych i rodziny partnera, wyrażaniem niezadowolenia z tego, że partner rozmawia przez telefon, kontaktuje się z osobami z pracy. Z czasem ofiara pod wpływem tych nacisków zrywa wszelkie kontakty z rodziną, przyjaciółmi i znajomymi, odchodzi z pracy i jest zupełnie odcięta od zewnętrznych źródeł wsparcia, zdana wyłącznie na sprawcę przemocy.
Poniżenie i degradacja - z chwilą gdy ofiara przestaje komunikować się z otoczeniem sprawca bombarduje ją fałszywymi informacjami na jej temat. Wielokrotnie przypomina o jakimś poniżającym doświadczeniu, poddaje stałej krytyce, często przy innych ludziach, ubliża lub ignoruje.
Monopolizacja uwagi – polega na tym, że wszystko robi, myśli i jak się czuje stosujący przemoc ma być punktem odniesienia przy podejmowaniu działań przez ofiarę. Uniemożliwia to jej podjęcie jakichkolwiek działań niezgodnych z zasadą posłuszeństwa, nie będących pod kontrolą „strażnika”. W konsekwencji takich działań osoba doznająca przemocy próbuje przewidzieć działania sprawcy i tym samym się na nie przygotować.
Groźby i demonstracja mocy – stosujący przemoc grozi, że pobije ofiarę, wyrządzi krzywdę dzieciom i rodzinie. Zmusza osobę doznającą przemocy do zrobienia tego, co jest dla niej wstydliwe lub upokarzające, a potem grozi, że komuś o tym powie. Ofiara nie jest w stanie przewidzieć co stanie się naprawdę, gdyż część gróźb spełnia.
Sporadyczne okazywanie pobłażliwości – czasami sprawca przemocy okazuje czułość, kupuje prezenty, zaprasza a kolację do restauracji. Na krótki czas staje się pobłażliwy i zapomina o wymaganiach. Daje to złudna nadzieję ofierze, że osoba stosująca przemoc może ją zmienić.
„Pranie mózgu powoduje, że u osoby doznającej przemocy zmienia się obraz własnej osoby: zaczynają postrzegać się za głupie i niezdolne, co pociąga za sobą fakt, że nie podejmują nowych, czy trudniejszych działań. Poza tym występuje stan nieustannego wyczerpania. Tak ważną energię życiową osoby doznającej przemocy pochłania ciągłe koncentrowanie się na dostosowaniu do żądań stosującego przemoc oraz na potencjalnych możliwościach samoobrony. Przeżywają też stale lęk i poczucie winy, mają osłabioną zdolność psychiczną i fizyczna do stawiania oporu, bezkrytycznie przyjmują obraz rzeczywistości, jaki kreuje sprawca".
Najczęściej są nimi: dzieci, kobiety, ludzie starsi, osoby niepełnosprawne.
Ponad 95% ofiar przemocy fizycznej w rodzinie – to kobiety, a o dziecku mówi się często, że jest „idealnym kandydatem na ofiarę”.
Przemoc w rodzinie najczęściej dzieje się za zamkniętymi drzwiami, bez świadków. Obwarowana jest wieloma nakazami, zakazami, mitami i stereotypami.
PRZYCZYNY POZOSTAWANIA W KRZYWDZĄCYM ZWIĄZKU PRZEZ OSOBY DOZNAJĄCE PRZEMOCY.
Odczuwają lęk przed zemstą ze strony sprawcy,
Odczuwają wstyd i upokorzenie,
Są zależne finansowo,
Ze względu na uwarunkowania kulturowo-religijne,
Obwiniają siebie za przemoc.
źródło: "Wyprawa Po Moc"
^2008^ Copyryight by Gracjan Piotr Broda
Ośrodek Pomocy Społecznej w Dobrej
ul. Graniczna 24A, 72-003 Dobra
Dzisiejsza Data:
UWAGA ZMIANA GODZIN PRACY!!
Godziny Pracy Ośrodka:
Dzień
Godziny Przyjęć
poniedziałek
800-1700
wtorek
800-1500
środa
700-1500
czwartek
700-1500
piątek
700-1500
Ogólnopolskie Pogotowie dla Ofiar Przemocy w Rodzinie "Niebieska Linia"
Powiatowy Ośrodek Interwencji Kryzysowej
ul. Staszica 1, 72-010 Police
tel. (091) 317-02-28
Biuro ds. Zwalczania Uzależnień
Wydział Zdrowia i Polityki Społecznej
Urząd Marszałkowski
Województwa Zachodniopomorskiego
ul. Korsarzy 34, 70-540 Szczecin
tel./fax +48 91/489-39-09
p.sokulski@wzp.pl
ops@dobraszczecinska.pl
Ofiary Przemocy
